Iemand heeft een probleem en jij hebt de oplossing. Die iemand klopt bij jou aan en heeft niet langer een probleem. Dé versimpeling van de marketingfunnel in twee zinnen. Jammer genoeg werkt het zo niet. De traditionele customer journey van a tot b is al lang niet meer zo lineair, maar de fases die een (potentiële) klant doorleeft, blijven wel overeind. Al zijn die niet langer in een rechte lijn te visualiseren, maar in iets anders: een web.
Die webvormige beeldspraak kan ik nog veel verder doortrekken in mijn perspectieven op het ondernemerschap, de merkbeleving ervan en de resonantie met je doelpubliek. Want ondertussen zie ik overal webben in en van het andere soort dan muffe stofwebben. Klaar om in m’n web te blijven plakken? Ik hoop het, want schrijven over een non-lineair idee op een lineaire manier bleek geen evidentie.
Voor je denkt dat je moet transformeren tot een zwarte weduwe om je volgende klant te strikken, lees je beter even verder tot het eind van deze long read. Want het is helemaal niet wat ik bedoel, in tegendeel.
Een web als materieel en digitaal systeem
Zo’n webvorm manifesteert zich in mijn systemisch denken en de processen die ik uit die manier van denken gecreëerd heb. Mijn manier van opereren heeft immers een systeem nodig dat mee kan leven en groeien. Als ondernemer ben je constant in beweging. Dan moet je ‘back-end’ ook mee kunnen deinen met die bewegingen (klein of groot).
Dat ik werk met Notion als rode draad in mijn werking, heb ik al in menig andere long read laten vallen. Maar nu duik ik graag dieper in de manier waarop ik dan mijn dashboards bouw. En waarom jij jouw tweede (externe, hoera! Dan kan je eindelijk die 1.000 tabbladen in je eigen hoofd sluiten) brein misschien op dezelfde manier kan bouwen (of mij inschakelt om dat samen te doen).
Ik heb graag alles op één plek, zowel offline als online. Dan moet ik geen tijd steken in iets terugvinden. Zeker digitaal is de kans dat alles in een koterijensysteem terecht komt van je eigen laptop, die van je potentiële medewerkers, je telefoon, verschillende apps en tools, gigantisch groot.
Tijdsverspilling loert om de hoek.
Net daarom steek ik zelf alles in Notion wat Digitalig betreft (sidenote: ik heb ook een apart Notion account voor mijn privézaken waar ik ook alles in drop op de juiste plaats en met elkaar kan verbinden). In mijn dashboard kan ik alles in een vingerknip terugvinden en met elkaar verbinden, waar het kan.
Omdat ik niet nodeloos tijd hoef te verliezen aan vinden van zaken waaraan ik ooit al gewerkt heb, maar op de een of andere reden niet uitgewerkt heb, ben ik productiever. Zo zitten bijvoorbeeld al mijn contacten in één database zitten en lukt het me daardoor veel beter om de draad terug op te pikken als we contact hebben (en te zien wat we in het verleden al bekokstoofden). Want als je geheugen een zeef is, kan je beter een solide extern brein achter de hand hebben.
Ken je dit gevoel: je weet dat je het hebt, maar waar? Die nodeloze tijdverspilling … is voor mij dus voorgoed verleden tijd. Dat geeft zoveel ruimte en rust waardoor ik mijn focus en productiviteit kan houden voor zaken die er echt toe doen. Mocht ik een zoekfunctie hebben voor mijn échte leven, zou ik de zoveelste nodeloze zoektocht naar iets wat ik op een veilige plaats heb gelegd, maar het nadien nooit meer terugvind, ook kunnen staken. Jammer genoeg bestaat zo’n systeem in de offline wereld nog niet.
Gelukkig heb ik dus wél digitale orde. Neem nu deze long read als voorbeeld. Die zit (samen met al mijn andere content) in mijn content kalender. Alles wat ik rond dit thema weet, terugvind of bedenk kan ik met behulp van eender welke device tot mijn beschikking (en een werkende internetverbinding als het niet mijn device is), meteen op de juiste plaats kwijt.
Op het moment dat ik het artikel wil schrijven, hoef ik alleen maar alles bij elkaar te leggen en een passende structuur te bedenken. Mocht ik dat niet zo aanpakken, zou zo’n artikel uit m’n mouw schudden véél langer duren. Nu lukt me dat in de eerste draft op nog geen uur. Net omdat de puzzelstukjes allemaal in dezelfde doos alvast geordend zitten. Ik hoef ze alleen nog maar moeiteloos in elkaar te passen.
Of mijn webvormig systeem jou kan helpen om alles uit je onderneming met elkaar te verbinden? Daar twijfel ik aan. Maar we kunnen het wel als basis gebruiken om van daaruit verder te bouwen aan een systeem dat met jou mee leeft, als ondernemer.
Een web van mijn eigen kennis en vaardigheden
Zo’n levend digitaal systeem is een spiegel van de kennis en vaardigheden die je als mens bezit. Want ook daar zie ik een webvormig patroon in terugkeren, bij mij althans. Lang heb ik alles in potjes proberen steken. Potjes die ik kon en moest sluiten voor ik met het andere potje aan de slag ging. Nu merk ik meer dan ooit dat al die eigenschappen ook met elkaar verbonden zijn en elkaar versterken. Ja, net als een web.
Mijn creatieve generalistenbrein kan heel wat en dat is geen vloek, maar een gave. Want elke vaardigheid die ik bezit, kan een andere ondersteunen. Het zijn geen aparte potjes of emmers waar ik, op het gepaste moment, wat kennis of expertise uit kan gieten. Die knooppunten van vaardigheden die allen met elkaar verbonden zijn, maken me net uniek als mens, en dus ook als ondernemer. Want hoe groot die zijn en hoe dicht ze bij elkaar staan, dat heb jij niet met mij gemeen. En maar goed ook.
En zo besef ik ook meer en meer dat zelfs mijn vrije tijd en hobby’s me verder helpen in mijn leven als Anne van Digitalig. Een voorbeeld? Onderweg met de auto tijdens de herfstvakantie van 2025 had ik net dit hele perspectief rond Fundament, Architectuur en Monument al vaag geschetst. En ook het idee rond de webvormige architectuur zat al in m’n brein, maar moest nog incuberen.
Onderweg merkte ik de flank van een gebouw op dat we op de autostrade passeerden. Het was een illustratie van een soort web. Ik nam mijn notitieboekje (oké, in alle transparantie mijn portefeuille die dienst doet als beide) en tekende snel wat ik zag. Nadien landden we in de cottage die we voor vier dagen huurden, en bleef het verder incuberen (ondanks ik ‘niet aan het werk was’). Tot ik het zuurdesembrood aansneed en exact dezelfde patronen zag.
Voor je me nu gek verklaart … ja, ik zie veel patronen. Maar ze zijn er écht. Waar ik toe wil komen, is dat zo’n patronen precies in beeld brengen hoe ik kennis en vaardigheden zie. Er zijn knooppunten waar ze samenkomen en draden die ze verbinden. Tussenin zit ruimte om te groeien, uit te deinen en te rijpen.
Net als een heerlijk zuurdesembrood.
Sta even stil bij waar jij energie van krijgt en sterk in bent en hoe die eigenschappen elkaar kunnen ondersteunen. Ja, zelfs als jij — of je innerlijke criticus, hallo Betty! — ervan overtuigd bent dat die ‘hobbyprojecten’ of ‘passies’ je net afleiden van je échte werk. Misschien is dat net de ruimte of speelsheid die je nodig hebt om de rationele vaardigheden uit dat échte werk zo krachtig te maken.
Al die patronen zijn allesbehalve toevallig (bestaat dat wel, toeval?), maar tonen aan dat alles met elkaar verbonden is. Want niet alleen mijn interne web laat bepaalde, minder voor de hand liggende vaardigheden of kenniscentra met elkaar communiceren, het trilt ook in interactie met anderen. En zo blijkt mijn eigen individuele web maar een onderdeel van een groter collectief web, een mycelium (het ondergrondse web van wortels van planten).
Een web van gelijkgestemde connecties met anderen
En zo beland ik terug bij mijn introductie, waarin ik je prikkelde met mijn stelling dat de huidige customer journey niet langer rechtlijnig is, maar een webvormig iets. We zijn allemaal verbonden en resoneren op bepaalde trillingen. Bij sommigen voelen we helemaal geen trilling, omdat die te ver staan van onze eigen overtuigingen of waarden. En dat is helemaal oké. Zij zullen ongetwijfeld mensen hebben die dichterbij staan en ze wel mee ‘viben’.
Dankzij zo’n webvormig denken en de trilling die daaruit voortvloeit, kwam het besef dat we fundamenteel altijd mensen blijven. En mensen kopen van mensen. Net daar kan je als ondernemer het verschil maken. Want wat je aanbiedt, verschilt niet altijd genoeg van wat collega-ondernemers in hetzelfde veld aanbieden. Waar je een verschil maakt, is met de stem van je merkverhaal. En die resoneert bij de juiste mensen, door vanuit je eigen kern te communiceren.
Reden genoeg om je bestaand en potentieel netwerk te zien als één groot web (on- en offline) van invloeden en trillingen. Of het nu om een scenius, je reputatie, het onzichtbare werk van mond-aan-mondreclame en/of dark social gaat. Het is allemaal met elkaar verbonden en trilt — of jij het nu gewaar wordt of niet. De trilling in elkaars web zorgt niet alleen voor een héérlijke ‘vibe’, maar vooral ook voor een versterker van elkaars verhaal. In dit aspect, collectieve resonantie, duik ik in een latere long read nog dieper in.
En zo’n webvormige aanpak, geldt eigenlijk ook voor mijn negen long reads, die samen mijn perspectief op een monumentaal merkverhaal vormen. Ze zijn niet lineair te consumeren, hoewel ze natuurlijk wel lineair geschreven zijn (en dat blijkt niet altijd even evident, but I like myself a good challenge). Maar klik gerust door, laat je leiden door wat je raakt en ontdek dat die negen thema’s elkaar versterken. Elk element helpt het andere vooruit.
Tot je uiteindelijk terug bij de kern van je merkverhaal belandt: jij.