Een strategische filter stuurt je creativiteit in de richting die je voor ogen hebt. Als je creativiteit weet waar je vlag staat, wakkert die net aan in plaats van afgestompt te worden door de vele mogelijkheden die zouden kunnen. Dan is ‘t een kwestie van een strategische saus te gieten over de stroom van je creativiteit. Een filter is geen rem, maar de architectuur die bepaalt wat je motor voedt en wat je achterlaat aan de kant van de weg. Zonder filter ben je immers niet vrijer, gewoon sneller verloren in de zee van mogelijkheden.
Mijn strategische filter draait rond mijn missie: ondernemers met een oceaan aan wijsheid en een gefragmenteerd verhaal gidsen naar een onkopieerbaar fundament en een contentstrategie die resoneert bij de juiste mensen.
Als ik dan voor die eerste koffie een nieuw idee heb om een business te starten voor hoofddeksels, zegt m’n filter ‘nope’. Hier steken we niet méér energie in. Dat geeft mijn brein ademruimte. Ruimte die al snel ingevuld wordt door ideeën en inspiratie die me wél dichterbij m’n visie brengen.
Zo’n filter pas ik toe op heel wat vlakken en zit verweven in heel mijn denken én mijn doen. Laat ons dit even uitpakken op drie niveaus. En niet geheel toevallig zijn dat net de niveaus van mijn eigen content pilaren, het Fundament, de Architectuur en het Monument.
Hoe ik een strategische filter toepas binnen het Fundament van mijn merkverhaal
Om een juiste filter te installeren in je denken, is het natuurlijk meer dan relevant om in het fundament van je merkverhaal te duiken. Als je weet wat je stem is (je merkessentie, in een notendop), hoe je je bron van ideeën en inspiratie kan aanboren en hoe je je innerlijke frictie kan ombuigen van een rem tot een turbo in je ondernemersmotor, is het veel gemakkelijker om die strategische filter helder te krijgen.
Dan zijn er an sich simpelweg drie vragen die je je bij élke beslissing, idee en/of inspiratiebron kan afvragen:
1. past het?
Past het in mijn merkverhaal? Dé hamvraag bij élk idee, inspiratiebron en/of beslissing die m’n pad kruist als ondernemer. Is het (merk)canon? Zo zou je de vraag ook kunnen formuleren. De merkcanon functioneert dan als een maatstaf of een referentiekader.
Ondertussen ben ik daar al aardig in geoefend. Ik heb mezelf getraind om patronen te zien in zaken die ogenschijnlijk niet met m’n onderneming te maken hebben, toch te bestempelen als deel van de weg naar de visie. Zo schreef ik bijvoorbeeld al dat ik een enorme fictieliefhebber ben.
Heb ik een gigantische flow voor m’n fictie? Dan kan ik er tegen vechten als het niet kan, maar kan ik er ook aan toegeven als het wél kan. Want schrijven, of het nu fictie is of non-fictie, helpt me dichterbij m’n doelen te geraken. De nieuwste serie bingen tijdens de ‘werkuren’ past dan weer niet. Al moet ik eerlijkheidshalve (jep, dit past want is een van m’n eigenwaarden) toegeven dat ik dit wél al gedaan heb. Alleen als het kon, natuurlijk.
Hetzelfde geldt voor invloeden van buitenaf. Elk idee is een samenraapsel van meerdere ideeën, al dan niet van jezelf. Net daarom is het van levensbelang dat je je ogen en oren open zet om de juiste invloed door te laten sijpelen, en de andere te filteren. Als je je te veel laat beïnvloeden door zaken van buitenaf die niet passen bij hoe jij de zaken ziet, is dat gewoon afleiding. Als je je inspiratie slim cureert, zijn die externe invloeden net goud waard. De kracht van de echo van de andere, in jouw merkverhaal.
Kortom, het is zo simpel als dit. Vraag je bij elk(e) idee, inspiratie of beslissing af of dat een ‘hell yes!’ gevoel opwekt. Doet het dat niet? Zet het dan aan de kant. Een principe dat ook Greg McKeown in zijn boek Essentialism aanprijst. ‘If it isn’t a clear yes, than it’s a clear no.’
Net daarom is het natuurlijk essentieel om je bron van inspiratie en ideeën voor jezelf goed af te lijnen. Mocht dat water dat je uit je bron haalt er nog wat troebel uit zien, kan je altijd eens in mijn long read over dat thema duiken.
2. Kan (ik) het?
Ik heb lang gedacht dat ik veel kon, maar niets deftig. Daar had ik het in mijn eerste long read al over. Maar toch zijn er heel wat zaken die ik (nog) niet kan of ze wél kan, maar de kosten niet opwegen tegen de baten. Daarom is een haalbaarheidsfilter essentieel. Kan (ik) het, is een voorwaarde die m’n filter me oplegt. Als het antwoord neen is, is het afwegen wat ermee gebeurt. Als het past, maar ik het niet kan, is het tijd om hulp te zoeken. Als het past, maar het simpelweg nu niet kan, is het tijd om m’n agenda erbij te halen en een tijdsblok te plannen.
Natuurlijk is het hier belangrijk om je innerlijke criticus niet te veel te laten spreken. ‘Do or do not, there is no try’, zegt Yoda. En gelijk heeft ‘ie. Je kan nooit iets van de eerste keer, maar door consistent iets toe te passen, leer je elke keer meer. Proberen heeft geen zin, het doen wél.
3. does it spark joy?
Ik ben erg motivatiegedreven. Als ik er niet blij van word, is m’n focus ver te zoeken. En afleiding loert om elke hoek. Ja, ook ik moet m’n telefoon soms in een andere ruimte achterlaten als ik écht wil focussen. Maar dat lukt simpelweg beter als ik een taak kan uitvoeren waar ik energie van krijg.
Een van m’n professionele helden, James Clear (die komt hieronder nog terug), schreef het onlangs in z’n nieuwsbrief (en het haalde mijn quote database): ‘A simple rule for life that rarely fails: optimize for enthusiasm. Make as many choices as you can that leave you feeling energetic and interested. Pay attention to when you have the urge to pursue or participate in something and do more of it.’ En gelijk heeft hij.
Bekijk het als Marie Kondo die door de ladekast in je dressing rommelt (jij hebt er misschien één, ik niet, om eerlijk te zijn. En Marie Kondo is hier nog nooit gepasseerd, maar ik heb je nu wel een helder beeld geschetst) en vraagt: ‘Does it spark joy?’ Als het antwoord ‘Hell yes!’ is, moet je er méér van doen. Maar natuurlijk is het wél belangrijk dat het past bij de visie die je voor ogen hebt als ondernemer.
En ja, natuurlijk zijn er taken die je moet doen, zelfs al krijg je er de webbes van. Maar dan kan je misschien manieren vinden waardoor ze minder zwaar aanvoelen. Daar heb ik het in het volgende deel nog over.
Hoe ik een strategische filter gebruik in het operationele van mijn onderneming (aka de filter op de juiste Architectuur)
Als het om het operationele gaat van mijn onderneming, zijn er heel wat filters die mij als ondernemer én mijn onderneming staande houden. Ik zie vier grote invloeden, waarover ik graag uitweid, maar ongetwijfeld zijn er heel wat andere filters en systemen die ik dagelijks inzet om alles in goede banen te leiden.
1. Mijn notion dashboard
Met stip op nummer één staat mijn Notion dashboard. Ooit startte het als basis vanuit het Plan, het dashboard dat ik ook voor mijn klanten inzet als een fundament om hun merkverhaal uit te diepen. Nu is het zo veel meer. Het goeie is dat ik geen tijd hoef te verliezen om iets terug te vinden. Want alles zit erin. Een simpele zoekopdracht als ik de juiste plek niet meteen terugvind, lost alles op. Het is letterlijk mijn externe harde schijf waardoor ik de tabbladen in mijn hoofd die er niet toe doen — op dat moment — met een gerust hart kan sluiten. Ze zitten veilig, in m’n digitale breinextensie.
Een van de meest praktische aspecten van dit systeem is dat ik er overal aan kan. Heb ik onderweg een idee voor een bepaalde klant? Ik steek het in m’n database op de juiste plek. Zo weet ik dat het veilig is. En ik hoef geen tijd te verliezen aan mezelf spraakberichten of e-mails te sturen die ik anders toch niet meer zou terugvinden.
Mijn Notion verslaving reikt trouwens veel verder dan Digitalig. Ik heb zo’n systeem voor m’n fictieprojecten én voor m’n leven in het algemeen. Heb ik een idee voor een geschenk voor een van m’n dierbaren? Hopla, in hun wishlist en uit mijn hoofd. Strategische filter on point.
Moet dat voor jou Notion zijn? Absoluut niet. You do you. Maar een overkoepelend systeem waarmee je zaken aan elkaar kan linken en vingervlug in kan noteren, zijn een lifesaver. Zeg dat je het van mij hebt.
2. Mijn operationele levensfilter
Dat brengt me tot het volgende operationele aspect van deze long read: de filter reikt immers verder dan het Digitale. M’n leven is gebaseerd op een filtersysteem dat ik hierboven tot drie vragen reduceerde. Een van m’n operationele helden is bijvoorbeeld James Clear. Met zijn concept van Atomic Habits heb ik al zo veel vorderingen gemaakt in mijn eigen systeem. Je kan het je niet inbeelden wat een impact één boek al op mijn leven gehad heeft. En zelfs zonder het echt helemaal uit te lezen (want eerlijkheidshalve had ik al na de helft door hoe ik het kon toepassen en filtergewijs hoefde ik dus niet verder te lezen — als iemand de waarde wil aantonen van de tweede helft van het boek, be my guest).
Dagelijkse kleine gewoontes inplannen komt zo veel natuurlijker over dan een wekelijkse of maandelijkse marathonsessie. Dat geldt voor heel wat levensdomeinen, maar wat Digitalig betreft staat mijn Morning Glory moment met stip op nummer één. Als ik niet op verplaatsing ben, start ik mijn werkdag van thuis. Ik merkte dat als ik er meteen in vloog en responsief aan m’n dag begon, m’n productiviteit al snel dipte. Sinds ik mijn morning glory moment elke werkdag toepas, is daar geen sprake meer van.
Een dagelijkse wandeling op de middag doet eveneens wonderen. Al moet ik toegeven dat het me niet dagelijks lukt. Maar het geeft me vaak nieuwe energie. Ik ben immers iemand die na de middag echt een mega energie dip kan hebben. Dan kan ik die counteren met frisse lucht en m’n benen strekken. Win-win. Tijdens de wandeling heb ik verschillende opties, afhankelijk van mijn noden.
Heb ik nood om even te gronden? Dan is het simpelweg me, myself and nature. Heb ik nood om buiten te zijn, maar wil ik me wel verdiepen in een bepaalde materie? Een luisterboek of podcast is dan ideaal. En als ik nood heb aan sociaal contact, kan ik onderweg ook altijd iemand bellen of spraakberichten sturen.
Mijn operationele levensfilter bestaat dus simpelweg uit vier verschillende acties: creëren, loslaten, incuberen en gronden. Kwamen die vier thema’s er van dag een bij te pas? Natuurlijk niet, ze groeiden mee met mij als ondernemer. Omdat ik door trial-and-error gemerkt heb wat werkt, en wat niet. Net dat is de kracht van een levend systeem: jij bent meester over de regels die je jezelf oplegt, je bent geen slaaf van een systeem dat niet bij je past.
Als m’n focus ver te zoeken is, of ik taken moet uitvoeren die Kondo-gewijs niet echt veel joy sparken, heb ik ook wat trucs van de foor die me hierbij helpen. De Pomodoro-techniek is bijvoorbeeld eentje die fantastisch werkt. Ik zoek nog steeds naar een app die de techniek gamificeert, maar an sich is het simpel: je zet een timer voor 25 minuten en focust. Als dat gelukt is, krijg je na die 25 minuten 5 minuten pauze. Wat mij nog helpt, is mezelf toelaten afgeleid te zijn, als ik nadien toch m’n werk dat ik gepland had afgewerkt krijg.
Zo zat ik tijdens de creatie van deze long read zo hard in een serie dat ik me toeliet er ‘s ochtends vol in de werkdag een aflevering (oké, het waren er misschien meer) te kijken. Als ik nadien maar m’n taak afkreeg. Spoiler alert: dat lukte. Misschien ook eens proberen met je volgende guilty pleasure (voor tips, stuur me gerust een DM of mail — I got plenty!).
Productiviteitshacks met hopen, daarvoor heb je mij niet nodig, maar gewoon wat trial and error en je favoriete AI compagnon. Zo werkt bijvoorbeeld body doubling niet echt voor mij. Ik heb altijd veel te veel de nood om in dialoog te gaan. De aard van ‘t beestje.
3. Mijn artificiële sparring partner
Die vorige paragraaf is dé perfecte brug voor een aspect uit mijn leven als ondernemer waar ik een heel boek over zou kunnen schrijven, maar hier bewust tot de essentie reduceer: mijn relatie met AI als strategische filter.
Een hot topic waar zowat iedereen een mening over heeft, de ene al meer gegrond dan de andere. Ik kan alleen zeggen hoe ik AI inzet, en het voor mij wél authentiek aanvoelt. En dat, my friend, heeft opnieuw alles te maken met een strategische filter.
Want ook hier geldt: zonder systeem wordt het chaos. In het begin gooide ik alles in één chat. Eén grote stroom van gedachten, klanten, ideeën en taken door elkaar. Het resultaat? Mijn AI-compagnon zag de patronen niet meer en ik al evenmin. Er was te veel ruis, te weinig context.
Nu werk ik met een gelaagd systeem. Per klant een aparte chat. Per functie binnen mijn onderneming een eigen ruimte. En per taak kies ik bewust welke LLM het best geplaatst is om me te helpen, want niet elke AI-compagnon is even sterk in hetzelfde. De ene ziet sneller patronen in lange teksten, de andere is scherper in het challengen van mijn denken.
Dirigeert AI daarom de show? Hell no. Ik ben de dirigent, AI helpt me bij het componeren. Hij ziet de kern in een betoog van +2K woorden waarin ik m’n darlings niet kan of wil killen. AI is merciless waar ik te veel mercy heb.
En het is een kwestie van die AI-compagnon te behandelen zoals je een organische dialoog zou voeren met iemand waarmee je resoneert. Geen standaard prompts, gewoon counteren. Trial and error. Bij mij althans.
Moet je AI dus helemaal afzweren als je je eigen stem wil laten resoneren? Hell no. Maar slim gebruiken is wel aan te raden. Hoe je dat doet? Door duidelijk te maken wat je fundament is, welke rol jij wil dat jouw AI-sparring partner opneemt en een systeem te bouwen waarin die compagnon jou versterkt in plaats van verwart.
Jij deelt de klappen uit en wordt er slimmer van.
Win-win.
Hoe ik de strategische filter inzet om mijn Monument van een merkverhaal te bouwen (en een filter op de juiste verbinding)
En zo sluit de cirkel (of gaan we dieper in de spiraal van groei): wat intern werkt (de filter die bepaalt wat je toelaat en wat niet) werkt ook extern. De manier waarop je je onderneming runt, sijpelt door in de manier waarop je (erover) communiceert. Wie je binnen laat in je systeem, bepaalt mee wie je aantrekt in je netwerk. De strategische filter is niet louter een operationeel trucje. Het is een houding die elke dag opnieuw bijdraagt aan de bouw van je monumentaal merkverhaal.
Een bloemlezing van hoe ik dagelijks m’n onderneming run als solopreneur, waar jij misschien ook iets mee bent. Het resultaat is alleszins duidelijk: kleine zaken consequent toepassen maakt een wereld van verschil. Consistentie wint het van viraliteit, telkens opnieuw.
Want ook als je uitzendt, gaat het om een slimme filter. Wat ben je met viraal gaan als dat gebeurt om de verkeerde redenen? Wat ben je met duizend eyeballs als daar maar enkelen écht de juiste mensen tussen zitten die je wil bereiken?
Je bent pakken meer met consistent opdagen en bij de juiste mensen resoneren. Door tijdig bij hen in hun hoofd te plakken, blijft de echo weerklinken tot ze je nodig hebben. Thought leadership on point. En wat dan met hen waarbij je narratief niet resoneert? Die filteren je boodschap en doen hun ding.
Jij hoeft er geen energie in te steken en zij niet in jou.
Win-win.
Wat je terugkrijgt, is een filter van mensen waarbij jouw narratief wél resoneert. Exact bij de mensen bij wie jij een impact kan maken.
Win-win-win.
Zo bouw je stapsgewijs aan een web van mensen en systemen om je heen dat werkt voor jou en niet tegen jou. Net dat web shaped systeem is goud waard. Zo veel goud zelfs dat ik er mijn volgende long read aan wijd. Kan je niet wachten om er meer over te weten te komen?