Eerder dook ik in het ontdekken van je eigen stem waarmee je je merkverhaal kan woorden geven, als munitie tegen de golf van oppervlakkigheid (mede aangestuurd door overproductie van content, al dan niet met de hulp van AI). Maar hoe vind je dan de gouden ideeën? Waar haal je de inhoud die de stem kan verwoorden? Dat goud valt alleszins niet te sprokkelen in een generieke content kalender, maar in jezelf en jouw unieke perspectief op de markt waarin je je bevindt als ondernemer. De cruciale vraag is dus: hoe genereer je dat ‘goud’ dan wel op commando? Daarvoor moet je eerst even je idee over ideeën omdenken.
Dat mijn brein soms bijna letterlijk barst van ideeën is een understatement, maar het meest van de tijd bekijk ik het met een rozere bril: het bruist van ideeën. Het barst niet langer omdat ik systemen heb gecreëerd om die ideeën richting te geven, maar daarover vertel ik in een later artikel zeker meer. Wat ik geleerd heb van die constante stroom van ideeën is dat je er geen vat op hebt. Soms borrelen ze een voor een op, soms allemaal tegelijk. Soms is er dagen niets en valt alles nadien in één keer binnen.
Jij hebt geen ideeën, ideeën bezoeken jou
Dat aspect kan je niet controleren, ik toch niet althans (als je systemen hebt gevonden om dat brein van jou gelijkmatiger te laten bruisen, call me!). Wat je wel kan controleren, is wat er daarna gebeurt. Waar ik vroeger de ideeën moeilijk kon vastgrijpen en ze maar al te vaak vervlogen voor ik er vat op kreeg, besef ik nu dat ik ze niet bezit. Jij hebt geen ideeën, ideeën bezoeken jou. Dat is exact de mindshift die een creatieve projectleider moet maken.
Onze taak als breinbruisers van 1.001 ideeën — waarvan er zeker enkele perfect aansluiten bij je merkverhaal en goud waard zijn — is om die te koesteren. Daar komt het concept van de creatieve projectleider, waar ik het in een eerder artikel over had, om de hoek loeren. Die moet er zélf voor zorgen dat die unieke stem niet verloren raakt door mee te surfen op andermans verhaal. Een extra taak is om de meest krachtige ideeën die je voor je eigen merkverhaal te binnen schieten te beschermen alsof je leven ervan afhangt.
Qualia: de onkopieerbare, subjectieve materie van je merk
De waarom dat zo belangrijk was, bracht me bij een filosofisch concept met de intrigerende naam ‘qualia’. Het concept bestond al langer maar de definitie van filosoof Frank Jackson omvat hoe ik dit concept zie passen in mijn eigen denken. Volgens hem zijn qualia de individuele, subjectieve kwaliteiten van de bewuste ervaring, het ‘hoe het voelt’ om iets te ervaren. Het zijn de aspecten van de wereld die je alleen kent door ze zelf te beleven, en die niet volledig door objectieve, fysieke feiten beschreven kunnen worden.
Dat klinkt nu als zwaarwichtige filosofische materie, maar an sich is het simpel en heeft het weer een haak met wat ik in het artikel schreef over je unieke stem ontwikkelen en cultiveren. Bij qualia draait alles om het subjectieve en niet het objectieve. Het is de ruwe, onbewerkte, onkopieerbare, subjectieve materie van jouw merk. Wat je voelt, wat je ervaart en wat je beroert transformeren tot hoe en waarom je dat doet (en dan komt weer die Golden Circle van Simon Sinek om de hoek loeren).
Van content pillars naar content perspectieven
Het is dus net die qualia die dus het grote verschil maakt. Laat ik mijn eigen voorbeeld van de definiëring van mijn content pillars er nog eens bij halen om dat beter uit te leggen. Ik werkte meer dan een jaar met deze content pillars: content strategie, content planning en storytelling. Maar dit is eerder een objectieve manier om mijn merkverhaal onder te verdelen in inhoudelijke thema’s. Terwijl mijn — en ieders — verschil net zit in mijn perspectief op die thema’s.
Vandaar mijn persoonlijke (r)evolutie naar de pillars: het Fundament, de Architectuur en het Monument. Het Fundament spitst zich toe op het merkverhaal en alles wat een onderneming uniek maakt en op welke manier je dat merkverhaal kan voeden en vorm geven (dit artikel is bijvoorbeeld een van de artikels die mijn perspectief uitdiept op deze materie). Met de Architectuur belicht ik mijn perspectief op systemen die kunnen helpen om de grootste potentie te halen uit je merkverhaal. En hoe je dat slim en gepast kan distribueren eens het helder is. In het Monument duik ik in de impact die je met de strategie van het Fundament en de bijhorende Architectuur kunt maken, op de andere, maar ook op jezelf.
Door in te zoomen op je persoonlijke perspectief, kan je je merkverhaal op een heel andere — en onkopieerbare — manier communiceren. Natuurlijk is de eerste stap dan goed kunnen analyseren hoe jouw qualia in elkaar zit. Dat proces blijft gaande, getuige de evolutie van mijn eigen content pillars. Maar eens je kan analyseren hoe je iets ervaart, is de volgende stap dat beschrijven.
Dat is een stap die ik voor mezelf enorm uitdagend vond. Mijn manier om dat te doen, is door met woorden te werken die perfect aansluiten bij mijn manier van denken, maar misschien minder voor de hand liggen en haaks staan ten opzichte van de generieke marketingadviezen om altijd de meest duidelijke en simpele manier van communiceren te zoeken. Die aanpak past simpelweg niet bij mij eigen merkverhaal — waarin authenticiteit en persoonlijkheid als basiswaarden bovenaan staan.
Tegen de stroom in: vertaal je qualia in onkopieerbare taal
En dat is precies een manier om mijn qualia in mijn communicatie naar buiten te laten sijpelen. Ik heb het bewust niet over een kennismakingsgesprek, maar over een WandelPlan. Het is immers een soort walkthrough — zoals in de gaming wereld — door het Plan (de rode draad waarmee ik met elke klant aan de slag ga. Tijdens dat online gesprek neem ik de tijd om met iemand te praten over mijn merkverhaal en krijgt die persoon ook de kans om zijn eigen verhaal te vertellen.
Een kennismakingsgesprek met mijn eigen saus erover gegoten, dat WandelPlan. Dat ik daarvoor bijna elke keer moet uitleggen dat het niet de bedoeling is om écht te gaan wandelen, neem ik er maar al te graag bij. Naast het woord WandelPlan bulkt mijn stem als Anne van Digitalig van andere woorden die ik zorgvuldig bedacht heb en strategisch inzet: Plantrekker, Plannensmeder, Breinbruissessie, Breinbrandstof, … En nu dus ook de drie nieuwe content pillars.
Deze eigen kijk op woorden is een rechtstreekse reflectie van mijn aversie voor trends. Die qualia — en de unieke manier van elk van ons om die te communiceren — staan haaks tegenover de generieke taal en algemene trends die gepredikt worden. Als je je eigen woorden vindt voor jouw perceptie op de markt waar je als ondernemer in navigeert, kan je communiceren op jouw unieke eigen manier. En zo … zal je nooit generiek klinken. En dat — my friend — is toch exact waar we als ondernemers nood aan hebben?
De kunst van het graven: durf de diepe vragen te stellen
Maar hoe kan je die qualia dan precies opmerken? Dat heeft alles te maken met (jezelf) de juiste vragen stellen en aandachtig luisteren (naar jezelf). Wat er tussen haakjes staat is mogelijk even belangrijk als wat er niet tussen haakjes staat. Maar door de zaken tussen haakjes te zetten heeft de zin twee betekenissen. Enerzijds draait het bij het ontdekken van qualia om aandachtig te zijn voor waar je je vragen bij stelt, maar ook om dan heel bewust te luisteren naar de antwoorden die naar boven borrelen bij die vragen. Anderzijds kan je je eigen perspectief ook aanwakkeren en verder ontwikkelen door vragen te stellen en te luisteren naar de antwoorden erop van anderen.
Tijdens Breinbruissessies kaatsen mijn gesprekpartners vaak terug dat ik pertinente vragen kan stellen. Dat heeft ongetwijfeld te maken met mijn achtergrond als redacteur, maar helpt me nu als content architect ook dieper graven naar de waarheid achter het merkverhaal van mijn klanten. Een quote van regisseur David Lynch schiet me te binnen: “If you want to catch the little fish, you can stay in de shallow water, but if you want to catch the big ones, you got to go deeper.” Hoewel hij het in zijn quote over ideeën heeft en manieren om die ideeën te verdiepen, maak ik hier de analogie naar vragen stellen. Blijf niet aan de oppervlakte als je in je merkverhaal duikt. Durf jezelf de vragen stellen waar je wat voor terug deinst. Durf jezelf uitdagen om dieper te graven. Durf in vraag stellen waar je lang gewoon simpelweg in geloofde. Want wat volgt, is het meest waardevol: diepgaande antwoorden op vragen waarom je doet wat je doet.
Exact de antwoorden waar je zelf naar moet luisteren en de bron zijn van de rijkdom die je bezit om anderen te helpen met jouw onderneming. Exact dat is de voedingsbodem voor je krachtige merkverhaal. Al wat jij moet doen, is luisteren. Had ik soms maar een eigen Anne van Digitalig die me kon uitdagen in mijn denken en mijn blinde vlekken snel kon blootleggen. Oh wacht, dat heb ik natuurlijk. Wat mijn manier is om dat te doen, is journalling. Ik daag mezelf elke werkdag uit om die te starten met een braindump van één pagina, met potlood én op een notitieblok.
Door dat te doen wuif ik de mist die soms over mijn brein hangt ‘s ochtends letterlijk weg. Wat overblijft is een heldere kijk op wat me beroert en waar ik die dag mee aan de slag kan. Meer nog, vaak is die ene morning page al meteen het fundament van een post op LinkedIn, Instagram of Substack en ben ik meteen in de flow.
![Dat proces [van analyseren hoe jouw qualia in elkaar zit] blijft gaande, getuige de evolutie van mijn eigen content pillars.](https://digitalig.be/wp-content/uploads/2025/12/5-1024x512.png)
Content als energiebron, niet als energievreter
Dat brengt me perfect bij het volgende: dat als je écht weet wie je bent en waar je in gelooft en je leert op welke manier je die overtuigingen de wereld in kunt sturen, alles minder zwaar aanvoelt. Alles is relatief natuurlijk. In dit geval gaat het over content maken. Wat voor vele ondernemers als een last aanvoelt en hen enorm veel energie kost. Maar als die manier van communiceren nu eens helemaal in lijn zou liggen met waar je in gelooft … zou het dan niet net enorm veel energie moeten opwekken? Bij mij werkt het alleszins zo.
Maar daarvoor heb ik natuurlijk wél moeten werken aan de interne frictie die zich in m’n brein afspeelt. En als dat nu klinkt alsof dat werk afgerond is, heb ik het verkeerd geformuleerd. De interne frictie aanpakken en gebruiken in plaats van je te laten verlammen, blijft een eindeloze ‘strijd’. Hoe ik dat aanpak en jij dat misschien ook kan leren, ontdek je in het volgende artikel.